• Al. Gen. J. Hallera 188/29 Wrocław
  • +48717940060
  • +48501571630
  • biuro@adwokatrodzinny.pl

Rozpad rodziny nierzadko łączy się z brakiem porozumienia rodziców w sprawach związanych z dziećmi. Zachodzi wówczas konieczność uregulowania następujących kwestii:

  • Alimenty – podstawowy wyznacznik prawa dziecka do alimentów to możliwość samodzielnego utrzymania się. Czas trwania tego obowiązku po stronie rodziców nie jest ograniczony terminem i nie wygasa on automatycznie z uzyskaniem przez dziecko pełnoletności. Obowiązek alimentacyjny rodziców wobec dzieci mieści się w katalogu obowiązków obejmujących troszczenie się o ich fizyczny i duchowy rozwój (art. 96 § 1 KRO). Zakres świadczeń alimentacyjnych zależy od usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego oraz od zarobkowych i majątkowych potrzeb zobowiązanego (art. 135 § 1 KRO).
  • Władza rodzicielska – obejmuje prawa i obowiązki rodzica względem dziecka, związane, m.in., z wychowaniem, pieczą nad majątkiem małoletniego, a także z przedstawicielstwem ustawowym (art. 95 § 1 KRO). Powinna być ona wykonywana zgodnie z dobrem dziecka i interesem społecznym (art. 95 § 2 KRO). W przypadkach przewidzianych prawem władza rodzicielska, która co do zasady przysługuje obojgu rodzicom, może zostać zawieszona, ograniczona lub odebrana przez sąd opiekuńczy.
  • Kontakty – rodzice mają prawo i obowiązek utrzymywać kontakty z dzieckiem. Kontakty mogą mieć charakter osobisty lub odbywać się w innych formach za pomocą środków porozumiewania się na odległość. Jeżeli rodzice nie potrafią osiągnąć konsensusu w przedmiocie sposobu utrzymywania kontaktów z dzieckiem, ustali je sąd opiekuńczy, który jest uprawniony ograniczyć kontakty, jeżeli uzna, że wymaga tego dobro dziecka.
  • Uprowadzenie dziecka – gdy jeden z rodziców dopuści się uprowadzenia dziecka, drugiemu z nich zależy na tym, by jak najszybciej wróciło ono do swojego ostatniego miejsca pobytu. Osiągnięcie tego celu jest możliwe dzięki uregulowaniom zawartym w Konwencji dotyczącej cywilnych aspektów uprowadzenia dziecka za granicę, sporządzonej w Hadze dnia 25 października 1980 r. (Dz. U. z 1995 r., nr 108, poz. 528, ze zm.). Konwencja ma zastosowanie do dzieci, które nie ukończyły 16 lat.